Днямі амаль выпадкова трапіла ў Івянецкі дом-інтэрнат для дзяцей з асаблівасцямі фізічнага развіцця.
Цяпер у інтэрнаце жывуць і дзеці з асаблівасцямі псіхічнага развіцця. Да дзяцей штомесяц прыязджаюць валанцёры, як я зразумела - студэнты гістфака. Зусім не шмат. У машыне нас ехала пяць чалавек разам са мной. Мяне папярэдзілі, куды мы едзем і я была перакананая, што пасля нашых шматлікіх бальнічак, дзе мы аціраліся з Тамашом усю мінулую зіму, я гатовая пабачыць усё.
Дзеці нас чакалі. І сустракалі рознымі крыкамі радасці - усе яны радуюцца па-рознаму. Хтосьці ўжо добра знаёмы з тымі, хто прыязджае.
Мяне таксама адразу абступілі. Я разгубілася, бо была настроеная толькі назіраць і фатаграфаваць. ( мой невялікі аповед і фотаздымкі )

Калі ласка, раскажыце, што зрабіць, каб можна было адначасова юзаць два skype на адным кампе?
Усе парады, знойдзеныя праз google не дапамагаюць :((((((

Я ўсё ж думаю, што тры гады дыкрэтнага адпачынку - гэта вельмі шмат. Нашы мамы аддавалі нас у садок ужо у год і тры! Я думаю, бабулям Тамаша цяжка зразумець маю вялікую тугу па жыцьці і працы. Я вось таксама думаю, што тры гады дыкрэту - адна з прычын массавага "чайлд-фры" і таго, што нашыя дзеці і ў два гады цягаюць за сабой памперс і ў сем год яшчэ просяць маму завязаць шнуркі.
Хто-небудзь можа распавесьці мне пра дыкрэтны ў іншых краінах?

+
Сябры! Я скончыла сваю вучобу і зараз у мяне большчасу для сына і, вядома, для сябе і вас, а таксама для запісаў у гэтым жж! :)
Пытаньне такое - каму будзе цікава чытаць мае запісы з тэгам "мамскае"? Ствару асобную групу, каб не напружваць саплямі частку сваіх сяброў "чайлд-фры".

ну ўсё ж, цяпер я выязджаю з дому. без Тамашыка :) хоць працягваю карміць, але ён ужо не вымагае маёй неадлучнай прысутнасьці.
так што можна сьмела мяне запрашаць куды-небудзь не вельмі далёка і не вельмі надоўга :) шмат з кім я не бачылася ўжо больш за год... калі, канешне, мяне не забылі яшчэ зусім.

сёньня па патрэбе вучобы езьдзіла да сяброўкі. за пару гадзін пасьпела зсумавацца па сынішку, вярнулася і вось у якой думцы зацвердзілася - гэта толькі да лепшага як для дзіцяці, так і для маці, калі перарываць дэкрэт дзесьці праз год і выходзіць на працу, пакінуўшы дзіця ў руках клапатлівай няні. я пераканана, што гэта толькі пазітыўна адаб'ецца на дзіцяці і на маці. для дзіцяці, канешне, толькі пры ўмове, што няня валодае тэхнікай масажа, гімнастыкі, ведае шмат песенак і вершыкаў, ведае хто такая марыя мантэсоры і не лянуецца займацца з малышом да вяртаньня мамы. маме гэта карысна тым, што днём яе галава вольная ад дзіцёнка і нэрвы не накручваюцца. тым больш радасьці ў канцы дня і пяшчоты да дзіцёнка.

а так, выходзіць, мама круглыя суткі зь дзіцём без выходных і праходных... і так ужо бывае агоркне адно на аднаго глядзець... што ні да масажу, ні да вершыкаў. і на нейкія справы ўсё роўна адрывацца даводзіцца, а ў гэты час пасадзіць дзіцёнка глядзець мульцік ці проста аднаго коўзацца з рэчамі, якія яму цікавыя, але ніяк не з'яўляюцца цацкамі. дзе карысьць... а часам і ўвогуле даводзіцца выдумаць сабе справу, ці проста вырвацца схадзіць у краму, каб даць адпачыць вачам ад усіх гэтых пірамідак-чырыпашак, ды зсумавацца па малышу :(

калі б мая зарплата магла разкласьціся хаця б на 60% на няню, 40% на патрэбы, я б ужо ўзялася шукаць асобу на ролю няні Тамашу. але, думаю, што і 100% маёй зарплаты не пакрые аплату паслуг нармальнай няні :( шкада.

Дома заябісь!

P. S. Калі ласка, больш бяз цудаў...

и всё-таки я выскажусь!
все плохо. но в дикое бешенство меня привели 2 факта.
первый - кто тебе, гнида, дал право обзывать женщину? "мамка"? это ирина халип у тебя, вошь ты вонючая, "мамка"?! ты президент или быдло? даже быдло не позволит себе в базаре на районе так унизить женщину! быдло в сравнении с тобой - высший образчик культуры и уважения.
второй - лейтенант класковский. что стоит выбить подобное "признание" из отца троих детей? меня тошнит от мысли, что я хожу по одному городу с подонками, способными на такой подлый шантаж.
умрите, бляди! в муках подохните! 

Лёша, напрыклад, ужо марыць, як будзе хадзіць з Тамашом у аквапарк і як купіць яму sony play station 3 і плазму.
а я мару, як мы з Тамашом будзем езьдзіць глядзець на лашадак, рабіць яму сюрпрызы на дзень народзінаў і рыхтаваць касьцюм і вершык на навагодні ранішнік (я абяцала, што на першы ранішнік мы апранем Тамаша маленькім ціграй :))
а Тамаш зараз у сваім загоньчыку сам сабе патрасае грычоткамі і нават не здагадваецца пра ўсё гэта :)

прывітаньне, сябры і сяброўкі!
а раскажыце, калі ласка, у каго з вас ёсьць (ці хутка будуць) дзеці? а таксама, адгукайцеся тыя, хто вельмі б хацеў дзяцей, але пакуль ня мае! мне проста стала цікава, хто тут з тае ж лодкі :)

дарэчы, вяду дзёньнік пра Тамаша... пішу там ад імя Тамаша.... пакуль кепска атрымліваецца, яшчэ горш чым за сябе :) 
але ўсё ж - tamashyk - знаёмцеся :)
дарэчы, дзёньнік аказваецца вельмі карысным, бо усё вельмі хутка забываецца!

цікава, што сьніцца дзеткам?
мне так падабаецца, калі Тамаш у сьне ўсміхаецца! мая мама кажа, што гэта яго анёлкі забаўляюць...

Originally posted by k_atamanchik at Студэнты ЕГУ звярнуліся да міжнароднай супольнасьці!